Category: အတွေး

  • အံသြလွန်းလို့ သေတော့မယ်

    အပြောင်းအလဲ ဒီတစ်ခေါက် ယင်းမာပင်ကို ပြန်ရတာ ကြားရတဲ့ သတင်းတွေကတော့ အားတက်စရာကြီးဘဲ။ဘာတဲ့..ချင်းတွင်းမြစ်အနောက်ဘက်ကမ်းရဲ့ ခရိုင်မြို့ဆိုပါလား။မြစ်အနောက်ဘက် ဆားလင်းကြီး၊ကနီ၊ပုလဲ၊ယင်းမာပင်မြို့လေးမြို့ထဲက ယင်းမာပင်ကိုခရိုင်မြို့အဖြစ်သတ်မှတ်မယ်တဲ့။ အဓိက လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအချက်အခြာ ကျလို့ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ခရိုင်ရုံးကို စက်မှုလယ်ယာအနောက်ဘက်မှာ ဆောက်မယ်လို့လည်း ကြားသိရပါတယ်။တဆက်တည်း ယင်းမာပင်မြို့ အထက ကျောင်းဝင်းအတွင်းမှာလည်း ခန်းမဆောင်သစ်အတွက် အစိုးရမှ (၅၇၀) သိန်း ချပေးတယ်လို့ သိရပါတယ်။၂၀၁၃-၂၀၁၄ နှစ်အတွင်း အပြီးလုပ်ဆောင်မယ်လို့ သိရပါတယ်။ ယင်းမာပင်မြို့ရဲ့ သံတားဟောင်းကြီးကို လည်း နောက်ထပ် သံတံတား အသစ် ဆောက်မယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။ ဒီစံမံကိန်းအတွက်ကိုတော့ ငွေကြေး ချတားခြင်းတော့ မရှိသေးဘူးလို့ သိရပါတယ်။ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးမှာ တော့ Change….Change အော်နေတာကြာပါပြီ။ အခုမှဘဲ ယင်းမာပင်မြို့လေးဆီကို ရောက်လာပါတော့တယ်။ ယင်းမာပင်မြို့လေးလည်း “ဘာလိုလိုနဲ့ ဘီယာဆိုင်တွေလည်း ပေါလာပြီ..ဘာလိုလိုနဲ့ ယမကာလုလင်တွေလည်းပေါလာပြီ”။ကျန်တာတွေ ကတော့…

  • Facebook ကပေးသော အကောင်း(+) အဆိုး(−) များ

    Facebook ရဲ့ သမိုင်း Facebook ကို ဟားဗတ် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား မက်ဇူကာဘတ်နဲ့ သူ့ရဲ့အတန်းဖော် သူငယ်ချင်းတွေက ၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလမှာ စတင် ထုတ်လွှင့်ခဲ့ ပါတယ်။ ၂၀၀၉ ခုနှစ် အကုန်ထိ အကျိုးအမြတ်ရဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် ၂၀၁၀ ဇူလိုင်လမှာ သုံးစွဲသူ အရေအတွက် စုစုပေါင်းက သန်း ၅၀၀ ကျော်သွားခဲ့ပါတယ်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဥရောပသမဂ္ဂ တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ လူဦးရေထက် ပိုများတဲ့ အရေအတွက်ပါ။ Facebook ဟာ သူ့ရဲ့ အဓိကဝင်ငွေတွေကို ကြော်ငြာတွေ၊ Application တွေနဲ့ Credits ငွေပေးချေမှုတွေက ရရှိတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ ငွေပေးချေမှုကို အသုံးပြုသူ မရှိသလောက် ရှားပါတယ်။ Facbook ပေါ်မှာ Famville…

  • ယင်းမာပင်ပြားပြီ

    ငယ်ငယ်တုန်းက မှတ်မိသလောက်ကွန်ပျူတာသင်တန်းတွေကို ပြန်ဆက်မှာ သင်တာရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက အဘွားက ကွန်ပျူတာသင်တန်းတက်ပြီး ဘာလုပ်မှာလဲဆိုပြီး မေးခံရတာ မှတ်မိသေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကွန်ပျူတာလက်ကွက်မြန်ရင်ကို ဆရာကြီးလုပ်လို့ရတယ်။ ဟားဟ..ပြန်တွေးလိုက်ရင်တော့ ရယ်စရာကြီး။ အမတစ်ယောက် ကွန်ပျူတာသုံးပြီး ပါစပ်အဟောင်းသား အံသြဖူးတယ်။Floppy Disc ဆိုတဲ့ ကပ်လေးထဲမှာ စာတွေအများကြီးထည့်လိုရတယ်တဲ့..။သူနဲ့ အိမ်ပုံတွေလည်း ဆွဲလို့ရတယ်တဲ့….။အော်..အဲဒီတုန်းကတော့ ကွန်ပျူတာဆိုတာ လိုချင်သော်လည်း မမှီတဲ့ ပန်းလေးလို အဝေးကနေဘဲ ငေးကြည့်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ ကွန်ပျူတာနဲ့ပက်သက်ပြီး ကျောင်းမှာ တစ်ခါတစ်လေ သုံးရသေးတယ်။ကွန်ပျူတာဆိုတာ ကျောင်းတော်ကြီးရဲ့ကွမ်းတောင်ကိုင်လေးပေါ့။ ကွမ်းတောင်ကိုင်လေးကို အမြဲတမ်း သွားသွားခိုးကြည့်ရတာ မှတ်မိသေးတယ်။ သူမကလည်း မာနအကြီးသား။သူ့အလှ အတွက် မာန်တွေတတ်ပြီး သူ့အခန်းလေးကို အမြဲပိတ်ထားလေ့ရှိတယ်။အကောင်းကလည်း အကြိုက်သား။သူ့အခန်း Air Con ရှိမှသူပျော်တယ်။အနည်းဆုံးတော့ ပန်ကာလေးနဲ့နေရမှာ။အဲဒီလိုမှ မနေရရင်တော့ သူမက သူကိုယ်သူ ဖုန်တွေနဲ့လူးလိမ့်ပြီ…

  • လွတ်ကျခဲ့သောနှလုံသား

    လွဲလွဲလေးလည်းကောင်းပါတယ် လို့ ထူအိမ်သင်သီချင်းထဲကလို ဟစ်ရမလိုဖြစ်နေပြီ။အော်…ကိုယ်မြို့ကိုယ်ရွာမှာ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ရယ်စရာ အလွဲလေးတွေနဲ့လည်း ကြုံခဲ့ရသေးတယ်။ မြင်းကျားဆိုတာ ချိုနဲ့လာကွဲ့လို့ မေးရမလိုဖြစ်နေပြီ။မြို့ကြီးတွေမှာတော့ လူတွေက လူကူးမြင်းကျားကို ဖြတ်လို့။ကိုယ်မြို့လေးမှာတော့ လူကူးမြင်းကျားဆိုတာကို အထူးအဆန်းအနေနဲ့ ရှောင်ပြီး သွားနေကြလေရဲ့။ နောက်ပြီး ရှိသေးတယ်။ ဘယ်ဂျာနယ်မှန်းတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး။ယင်းမာပင်သတင်းဆိုလို့ အသည်းအသန် ကြည့်လိုက်ရင် တစ်ခါလာလည်း ရင်ပေါင်တိုင်က မြင်းအကြောင်းကြီးဘဲ။ဟုတ်လည်းဟုတ်တယ်။မြင်မြင်သမျှမြင်းတွေထဲမှာ ရင်ပေါင်တိုင်က မြင်းတွေက အတော်လေးလှတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်ပြန်ရောက်တော့ မြို့သူမြို့သားတွေက စိတ်ချမ်းသာလို့လား တွေ့သမျှ တော်တော်များ ဝနေ(လှနေ)ကြလေရဲ့။ဝတယ်ပြောရင် မကြိုက်ကြဘူးဗျ။လူတွေရဲ့ လူနေမှု ပုံသဏ္ဍန် ပြောင်းလာမှုကြောင့်လည်း ပါမယ်ထင်တယ်။ဖုန်းတွေသုံးလို့ အဆင်ပြေသွားတဲ့အတွက် အခုချိန်မြို့လေးမှာတော့ အဘိုးကြီးလည်း Touch၊ အဘိုးကြီးလည်း Touch၊ ကြီးတော်တွေလည်းTouch ၊မွေးခင်းစအာဗြဲလေးလည်း Touch ဖြစ်နေကြပါပြီ။အင်တာနက်ဆိုတာလည်း မြို့လေးရဲ့ ပျိုတိုင်းကြိုက်တဲ့ နှင်းဆီခိုင်လေး ဖြစ်နေလေရဲ့။…

  • နှလုံသားနံရံပေါ်က မြို့ကလေး

    အခုတလော ကပိုကယိုလေးလှနေတဲ့ယင်မာပင်ဆိုတဲ့ မြို့လေးနဲ့ ဟိတ်ဟန်များလှတဲ့ ရန်ကုန်မြို့ကြီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နေမိတယ်။ မြို့ကြီးရဲ့ အဆင့်မြင့် 3D ရုပ်ရှင်ကားကြီးတွေကိုလည်း ကြည့်ဖူးပါရဲ့။ဒါပေမဲ့ နှလုံးသားနံရံပေါ်က ဝင်းဗီဒီယိုရုံးလေးကို ဘာကြောင့် မယှဉ်နိုင်တာလဲ။နေလည်းခင်းပြမဲ့ ဇာတ်ကားကို မနက်ခင်းတိုင်း မြေဖြူကာလာစုံနဲ့ရေးတဲ့ ဘုတ်ကြီးကို အမောတကောသွားကြည့်ဖူးပါရဲ့။ ကျန်တဲ့ကားတွေမှာတော့ လူကပုံမှန်ဆိုပေမဲ့ ဂျက်ကီချန်းကားဆိုရင်တော့ ရုံးပြည့်ရုံလျှံပါဘဲ။မိုက်ကယ်ကြက်ဆင် ကြီးရဲ သီချင်းတွေကိုလည်း အဲဒီမှာကြည့်ခဲ့ရသေးတာ မှတ်မိသေးတယ်။ မြို့ကြီးရဲ့ အင်းယားကန်နဲ့ ကန်တော်ကြီးကိုလည်း ရောက်ဖူးပါရဲ့။ဒါပေမဲ့ နှလုံးသားနံရံပေါ်က မြကန်သာလို့ခေါ်တဲ့ R1 ကန်လေးကို ဘာကြောင့်မယှဉ်နိုင်တာလဲ။R1 ကန်ဘောင်မှာ သူငယ်ချင်းတွေထိုင်ရင် ဘ၀အတွက် အိမ်မက်ကြီးကြီးတွေ မက်ခဲ့ကြတယ်။ခံစားချက်ရှိသူတွေကတော့ ယူကလစ်ပင်လေးတွေပေါ်မှာ နှလုံသားကျောက်စာ ထွင်းခဲ့ကြတယ်။ အပင်ပေါ်က စာတွေက တစ်ခါတစ်လေ မြားနတ်မောင်ဖြစ်လို့၊တစ်ခါတစ်လေကျတော့လည်း နှလုံသားဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေ ပေါက်ကွဲထားလေရဲ့။ ငါလေးတွေချစ်တဲ့သူတွေကလည်း ငါစာကျွေးရင်း ငါမျှားနေကြလေရဲ့။ မြို့ကြီးရဲ့…

  • ကျွန်တော့်ဇာတိမြို့လေး (၂)

    သံတံတားကြီး အနောက်ဘက်ခြမ်းကို တစ်နည်းပြောရင် မြို့တွင်းပိုင်းလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်၊ လမ်းရဲ့ ဘယ်ဘက် တစ်လျောက်မှာ လူနေအိမ်နဲ့ စတိုးဆိုင်အချို့ ရှိပြီး လမ်းရဲ့ညာဘက် တစ်လျောက်မှာတော့ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးရုံး၊ မာန်ဘရာဘုန်းကြီ:ကျောင်း ၊ ရွှေစေတီဘုရားဝင်း၊ ဇောတိက ဘုန်းကြီ:ကျောင်း တို့ ရှိပါတယ်။ ဇောတိက ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ တစ်မြို့လုံး နီးပါး ကြားနိုင်လောက်တဲ့ အသံချဲ့စက်နဲ့ ချိန်ပြီး တပ်ဆင်ထားတဲ့ တိုင်ကပ်နာရီတစ်လုံး ရှိပါတယ်။ မြို့ကြီးပြကြီ:တွေလို နာရီစင် မဟုတ်ပေမယ့် ဘုန်းတော်ကြီ:ကျောင်းက နာရီဟာ တစ်မြို့လုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ဘယ်နှနာရီထိုးပြီဆိုတာ အမြဲတစေ မဟုတ်တောင် မကြာခဏ သတိထား နားထောင်မိကြတဲ့ အချိန်မှန် ရေဒီယိုတစ်လုံးပါပဲ။ ဇောတိက ဘုန်းကြီ:ကျောင်းနဲ့ ကပ်လျက် လမ်းတစ်ခုခြားပြီးတော့ မြို့မစျေးကို တွေ့ရပါမယ်၊ စည်ပင်သာယာစျေးကြီ:ပေါ့။ အနယ်နယ်…

  • မိခင်ကျောင်းတော်ကြီး

    ယင်းမာပင်မြို့လေးမှာ မူလတန်းကျောင်းနှစ်ကျောင်းနဲ့ အထက ကျောင်းတစ်ကျောင်းဆိုပြီးရှိပါတယ်။ အခုတော့ မူလတန်းကျောင်းနှစ် ကျောင်းက ခေတ်နဲ့ အတူမျှောပါလို့ မူလွန်ကျောင်းတွေဖြစ်ကုန်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အမက(၁) ကျောင်းသားဟောင်းများစုပြီး တိုင်းပင်ထားတာရှိပါတယ်။ အခုတော့ အကောင်းအထည်ရုပ်လုံးပေါ်ခဲ့ပါပြီ။ကျောင်းပဒေသာပင်အတွက် စုပေါင်းလှူဒါန်းသွားဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးရက်ကိုတော့ (၁၀) လပိုင်းလောက် မှန်းထားပါတယ်။ အခုတော့ အမာခံကျောင်းသားများအဖြစ် ကိုကျော်သူရ(၁၅၀,၀၀၀) ကိုမြတ်သူ(၁၅၀,၀၀၀) စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) (၁၅၀,၀၀၀) ဆီ ထည့်၀င်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာဇော်ဂျီကတော့”သင်သေသွားသော်” တဲ့။ဟုတ်ပါတယ်။လူတစ်ယောက်ရဲ့ သေဆုံးသွားတဲ့ အခါမှာ ကိုယ်မြို့ကိုယ်နိုင့် ငံအတွက် အခြေတိုးမြင့် ကျန်ကောင်းသင့်ပါတယ်။ ဒါဆို မသေခင်ရော ပိုပြီး အခြေတိုးမြင့် ကျန်ကောင်းသင့်ပါတယ်။ အဖြူထည်မရင့်ကျက်မှုတွေ ဖြန့်ခင်းထားတဲ့စာသင်ကျောင်းလေးကျောင်းဆောင်အသစ်လေးပါအရောင်လွင့်ပြယ်နေတဲ့မိခင်ကျောင်းတော်ကြီးအကြောင်းအရာ အသေးစိတ်ကို ဆက်သွယ်စုံစမ်းလှူဒါန်းလိုလျှင် မောင်ဖြိုးဝေအောင် [email protected] ၀၉-၄၄၉၀၀၄၁၄၉မောင်ကျော်သူရ [email protected] ၀၉-၄၀၀၃၀၈၅၈၅ တို့ထံတွင် ဆက်သွယ်နိုင်ကြောင်း အသိပေးအပ်ပါသည်။

  • ဘယ်မြို့ပုံသာပါလိမ့်

    ပေးသမျှ ပြန်မရလို့ မျက်နှာမပျက် စိတ်မကွက်တတ်သူ သူ့ရင်ဘတ်ပုစိ‌ကွေး‌လေးထဲကို ‌ဘော်ဒါ‌ဆောင်‌တွေ ပစ်ထည့်ရင်း အာဆီယံလမ်းမကြီးကို မျက်စပစ်လို့ မျက်စိသူငယ် နားသူငယ် အွန်လိုင်းပေါ်တက်ရင်း ခါးချိတ်ဖုန်းတွေ လမ်းဘေးမှာ ခွေးဖြစ်မယ့်နေ့ကို စောင့်လို့။ ‌ရေကို ‌ငွေလိုသုံးရင်း အတင်းအဓမ္မ လုပ်အားပေးဖူးသလို သားရေနား စားသူတွေလည်း တွေ့ခဲ့ဖူးတယ် ရောက်မလာတဲ့ မနက်ဖြန်ကို နေပူက ရပ်စောင့်ရင်း ယင်းမာပန်းတွေ ပွင့်ခဲ့တယ် တမာပန်းတွေ ဝေခဲ့တယ် ဥသြလေးတွေ တွန်ခဲ့တယ် ချိုးဖြူလေးတွေ ကူခဲ့တယ် ခရုလေးတွေ ခုန်ခဲ့တယ် လှည်းလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ဖုန်လုံးကြီးတွေ တလိမ့်လိမ့်တက်သလောက်ပါပဲ အပင်ကိုသတ်တဲ့ သစ်သီးတွေအတွက် အပြုံးမပျက်သလို အခက်ချိုးသူတွေကိုလည်း မိတ်မဖျက်ခဲ့ဘူး ဒါတွေအားလုံးဟာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် ဖောမက်* တွေချည်းပဲ။ အရင်က လွတ်လပ်ရေးနေ့တိုင်း ဘော်လီဘောပုတ်တယ် ချောတိုင်တက်တယ်၊ စာစီစာကုံးရေးတယ် ခု…

  • လွမ်းမောဖွယ် သင်္ကြန်နေ့ရက်များ

    မပြောင်းလဲသေးတဲ့ မြို့ကလေး တမာပင်တွေပေါတဲ့ ယင်းမာပင်ဆိုတဲ့ ဇာတိမြို့လေးနဲ့ ဝေးကွာခဲ့တာ နှစ်နှစ်လောက်ရှိခဲ့ပေမယ့် မနေ့တစ်နေ့ကလိုပါပဲ မြို့လေးကတော့ မပြောင်းလဲသေးဘဲ တမာနံ့လေးနဲ့ ကြိုဆိုလျက်ပါပဲ။ ကားတွေသွားတိုင်း ယိမ်းကတတ်တဲ့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်လက်ကျန် သံတံတားလေးတစ်စင်းရယ်၊ ဟိုးငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကလေးမှန်ရင် လက်ရည်သွေးကြတဲ့ သရက်သီးအကင်းတွေဝေနေတဲ့ သရက်ပင်ကြီးရယ်၊ မိုးရွားတိုင်း ဗွတ်ထတတ်တဲ့ မြေနီလမ်းလေးရယ်၊ မိုးလေကျမယ်ပြင်တိုင်း မီးပျက်တတ်တာလေးတွေရယ်က မပြောင်းမလဲဘဲ ရှိနေဆဲပါ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဇာတိမြို့လေးဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်လွမ်းစိတ်တွေကို သံပတ်တင်းတတ်ပြန်ပါရဲ့။ အနည်းငယ်အပြောင်းအလဲ ထင်ရှားတာတော့ ကွမ်းယာဆိုင်တွေ၊လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေ ပိုပြီးပေါလာတဲ့ ဒီမြို့ငယ်လေးမှာ စားသုံးသူတွေကတော့ ဒီလူတွေ ချည်းပါဘဲ။ မနက်ခင်းမှာ ဒီလူကိုဒီဆိုင်မှာ တွေ့လိုက်တယ်ဆိုရင်၊ ညနေဆို တခြားဆိုင်မှာ တွေ့လိုက်တော့လည်း ဒီလူတွေပါပဲ။ ဈေးကွက်စီးပွားရေးခေတ်ယင်းမာပင်မြို့က မြို့ခံတွေဟာ စီးပွားရေးအမြင်တွေ ပဲပွင့်လာကြသလား ဒါမှမဟုတ် စီ:ပွားရေးပဲသောင်းကျန်းလာကြသလား သေချာမသိပေမယ့်…

  • ကျွန်တော်တော်တော်ညံ့ခဲ့တယ်။

    ဂျူးကတော့နိုင်ငံနဲ့ချီပြီးပြောသွားတယ်။ကျွန်တော်ကတော့ကျွန်တော့်အကြောင်းလေးဘဲပြောပါမယ်။ နာမည် အိမ်ကအဒေါ်ကခေါ်တော့ငဆော့တဲ့။ကျောင်းကအထက်တန်းဆရာမကတော့ကုတ်ကမြင်းတဲ့။တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ ဆရာမက အိုဘားမားတဲ့။သူငယ်ချင်းတွေကတော့…။နာမည်တွေကလည်း ထူးဆန်းတယ်ဗျာ။သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း နာမည်ရင်းတွေကို တောင် မေ့နေကြတယ်။နာမည်ပြောင်တွေကိုဘယ်တော့မှမမေ့ကြဘူး။တခြားနာမည်တွေကြားရင်ပိုတောင်ဆန်းသေးတယ်။ ဆယ်ပြား၊ချပ်ပြား၊လုံးစိ၊စုတ်ချီး၊ခိုကြီး၊ပြောင်ကြီးတို့ဆိုပြီးရှိသေးတယ်။အဓိပ္ပါတယ်တော့မပြောပြတော့ပါ။တော်ကြာရွာတောင် ပြန်မရမှာစိုးလို့ပါ။ စာအုပ်စာပေ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့စိမ်းလန်းသစ်ပင်လေးစဖွင့်ခါစတော့ရောက်ဖြစ်သေးတယ်။နောက်ပိုင်းတော့မရောက်ဖြစ်တော့ဘူး။ အဲဒီ တုန်းက ဒေါ်မိမိလေးစာပေဟော်ပြောပွဲနေ့မှာ စင်ပေါ်တက်စကားပြောရင်း ငိုတာကိုဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး။ အခုမှနာလည်လာ တယ်။ ကိုယ်မြို့ကိုယ်ရွာအတွက်ဘယ်လောက်များ ၀မ်းသာလိုက်မလဲလို့။ စာဖတ်အားကောင်းပုံကြွားရဦးမယ်။ ဒဂုန်တာရာနဲ့ တာရာမင်းဝေကသားအဖလား။ကြည်အေးဆိုတာယောက်ျားလေး၊မိန်းကလေးတောင်မကွဲဘူး။ဒါပေမဲ့ချစ်ဦးညိုလောက်တော့ မဆိုးသေးပါဘူး။သူကျတော့ သူနာမည်ကို မော်တော်နာမည်ဆိုပြီး အထင်ခံရတာ။တိုတဲ့တုတ်နဲ့သွားတိုင်းရတာပေါ့ဗျာ။ နွားခြေရာခွက်ထဲကစာကလေး သူများတွေတော့မသိဘူး။ကျွန်တော်တို့ကျောင်သားဘ၀တုန်းကအားကျစရာသိပ်မရှိလှဘူးဗျာ။ကျောင်းစာဆိုလည်း အထင်မကြီး ကြဘူး။ စာကျက်နိုင်တဲ့သူကအမှတ်များကြတာ၊ကျက်ဖြေ”ဆိုပြီးကျောင်းသားတိုင်းရဲ့အကြောင်းပြချက်လေးပေါ့ ဗျာ။ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူတွေက ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့မွေးနေ့သာမသိသာနေမယ်။ ချစ်သူများနေကြသိကြတယ်။ ပညာရေး ဆရာလယ်တွင်သားစောချစ်ပြောသလိုပထမဆိုတဲ့တံခါးကိုဘယ်တော့မှမခေါက်ခဲ့ပါဘူ။ကိုယ်ဟာကိုယ်နောက်မှဘဲနေတာပါ။ ဒါတောင်နောက်တန်းရဖို့လုရသေးတယ်။နောက်တန်းကလွတ်လပ်တာကို။တစ်ခါတော့ ပညာလိုချင်စိတ်လေး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဗျာ။ မရှိတာစာရရင်တော့တော်သေးတာပေါ့နော်။ကိုးတန်းကဆရာတစ်ယောက်ပါ။ကျောင်းခန်းထဲ၀င်၀င်ချင်းမင်းတို့တွေ Think Power ရှိရမယ်ဆိုပြီး၊ပညာရဲ့တန်ဖိုးတွေပါပြောသွားတယ်။ အားကစား “စောစောအိပ်လို့ စောစောထလို့ စောစောလမ်းလျှောက်ကြပါစို့” ဆိုတဲ့အသံချဲစက်ကအသံလေးကြားရင်မြို့ကလေးလည်းဆောင်း ရာသီမနက်ခင်းလေးမှာ နိုးထလာခဲ့ပါပြီး။တချို့လည်းသူငယ်ချင်းတွေနဲ့၊တချို့လည်းမိသားစုနဲ့အဖွဲ့လိုက်လမ်းလျှောက်ကြပါတယ်။ အများအားဖြင့်ရွာသာယာ၊လည်ငေါက်ဘက်များပါတယ်။စုရပ်ရောက်ရင်ထမင်းနှဲ၊ကောက်ညှင်းတို့ဝေလေ့ရှိတယ်။တစ်ချို့လည်း…